Λίγα λόγια για τον χορό της κοιλιάς - συνέχεια

Γεγονός είναι ότι ο όρος bellydance έχει επικρατήσει από τον 18ο αιώνα περίπου και οι απόψεις ανάμεσα στους ανθρώπους που ασχολούνται με το είδος, για το αν είναι υποτιμητικός ή όχι, διίστανται.

Η μεγαλύτερη μερίδα πάντως  πιστεύει ότι η έκφραση «χορός της κοιλιάς», είναι αρνητικά φορτισμένη διότι παραπέμπει στην αποκλειστική θεώρηση της χορεύτριας του συγκεκριμένου χορού ως σεξουαλικού αντικειμένου.

Στην Μέση Ανατολή ο χορός της κοιλιάς είναι γνωστός ως Raks Sharki ή  El Raks al Sharki, που σημαίνει Ανατολίτικος χορός,  στην Τουρκία ως  Oryantal Tansi  και στην Ελλάδα ως χορός της κοιλιάς ή ανατολίτικος χορός.  Πολλοί στη χώρα μας συγχέουν τον ανατολίτικο χορό με το τσιφτετέλι, που όμως, όπως θα δούμε και παρακάτω είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Η δική μας προσέγγιση αποφεύγει τους αφορισμούς, και θεωρεί ότι ο χορός αυτός είναι ζωντανός και συνέχεια εξελίσσεται μέσα και έξω από τα σύνορα των χωρών της Εγγύς, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής.

Στόχος μας δεν είναι να κατακρίνουμε και  απορρίψουμε τις έθνικ, φολκλόρ και μοντέρνες επιρροές που έχει δεχτεί, στο όνομα μιας “παράδοσης” που τελικά είναι αμφίβολο αν μπορεί να οριστεί. Οι θεωρίες για την προέλευση, γέννηση και εξέλιξη του χορού αυτού είναι πολλές και ανεπαρκώς τεκμηριωμένες μιας και η ιστορία του χορού αυτου χάνεται στο χρόνο.

Εμείς από την πλευρά μας είμαστε δεκτικοί και πρόθυμοι να πειραματιστούμε με τις όλες τις μορφές που έχει πάρει κατά καιρούς ο χορός αυτός, να δούμε και να ακούσουμε όλες τις απόψεις.

Κατά την διάρκεια της περιπλάνησής μας στον κόσμο του χορού αυτού καλό είναι να έχουμε υπόψη μας τα εξής:

• Στις χώρες της Μ.Ανατολής, με την επικράτηση των θεοκρατικών καθεστώτων, ο χορός της κοιλιάς δεν χορεύεται δημόσια παρά μόνο σε οικογενειακές γιορτές και γάμους ή ανάμεσα σε γυναίκες.

•  Ουσιαστικά ο τόπος εξέλιξης και μελέτης του χορού αυτού έχει μετατοπιστεί  κυρίως στην Αμερική, και λιγότερο στην Ευρώπη. 

• Στην Αμερική ειδικότερα έχει γεννηθεί το λεγόμενο tribal style, που είναι ένας συνδυασμός belly dance, flamenco, ινδικού και άλλων παραδοσιακών χορών της λεκάνης της Μεσογείου, Εγγύς, Μέσης και Απω Ανατολής.

• Στην Ευρώπη κυριαρχεί ακόμα η οριενταλιστική θεώρηση του χορού, που παραπέμπει σε πίνακες του Ντελακρουά, που απεικονίζουν λάγνες οδαλίσκες σε χαρέμια, αποκρύπτοντας εντελώς την λαϊκή διάσταση του χορού αυτού.

• Ο χορός της κοιλιάς χορευόταν και χορεύεται και από άντρες. Το τόσο παρεξηγήσιμο για τα δυτικά πρότυπα λίκνισμα των γοφών και της κοιλιάς είναι κοινός τόπος σε πολλές πρωτόγονες «γήινες» μορφές χορού. Στο τέλος του 19^ου αι.ο ρόλος του αντρα χορευτή εξέλειπε κυρίως λόγω της απαίτησης των ανδρών τουριστών και της δυτικοποίησης. Η επικρατώσα άποψη στη Δύση είναι ότι ο χορός αυτός είναι αποκλειστικά γυναικείος και εκτελείται από γυναίκες σε κλαμπς και φιλμς. Βλέπουμε λοιπόν πως η άγνοια και η έλλειψη πληροφόρησης οδήγησε σε πολλές παρεξηγήσεις για την προέλευση και την φύση του ανατολίτικου χορού.

Μαζί με μια έντονη δόση από φήμες που θέλουν τον χορό της κοιλιάς ως τελετή γονιμότητας, χορό ιερειών θεοτήτων του Ερωτα, χορό της Σαλώμης, χορό των χαρεμιών από τις οδαλίσκες του σουλτάνου, το ζήτημα μπερδεύεται ακόμα περισσότερο.

Ας δούμε όμως, αφήνοντας προς το παρόν κατά μέρος την θεωρητική προσέγγιση του θέματος, για ποιούς λόγους θα μπορούσε να ασχοληθεί κανείς σήμερα με τον χορό αυτό...

πατήστε εδώ για περισσότερα

www.daughtersofrhea.com  - Τρείς γενιές bellydancers